มนุษย์ คน ชีวิต ธรรมะ ปัญหา : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 91 / 113

ธรรมะเพื่อประชา ยอดกตัญญู ค้ำชู ชีวิต ๑๗๘ หรือเครื่องอาภรณ์ชนิดใด ก็ให้คาบไปตกลงกลางเวหาใกล้เรือน ของเศรษฐี” ตั้งแต่นั้นมาฝูงแร้ง เมื่อพบเห็นของมีค่าซึ่งเป็นที่ ปรารถนาของมนุษย์ เช่นแก้ว แหวน เงิน ทอง

ในเรื่องนี้พูดถึงการสอนธรรมะผ่านเรื่องราวของแร้งที่แสดงความกตัญญูต่อเศรษฐี เมื่อแร้งนำสิ่งของมีค่ามาทิ้งไว้ที่บ้านของเศรษฐี แม้จะมีความเข้าใจผิดซึ่งเจตนา แต่ยังคงแสดงถึงความกตัญญูที่แท้จริง สุดท้ายชาว

ธรรมะเพื่อประช ยอดกตัญญู ค้ำชู ชีวิต ๑๗๘ เป็นอะไรไป ใครหนอจะคอยบำรุงเลี้ยงบิดามารดาของเรา ท่าน คงต้องตายตามเราไปแน่” พระราชาและเศรษฐีเป็นผู้มีบุญที่เคยเกื้อกูลกันมาก่อน ครั้นได้เห็นพญาแร้ง ก็บังเกิดคว

ในเรื่องเล่าภายในบทนี้ พญาแร้งเป็นตัวแทนของความกตัญญูที่มีต่อพ่อแม่ แม้ว่าจะเป็นสัตว์แต่มีจิตใจที่รู้คุณ และเมื่อพระราชาได้พบกับพญาแร้ง เขาได้เข้าใจและเห็นคุณค่าของความกตัญญูนี้ พระราชาจึงมีเมตตาและช่

ธรรมะเพื่อประชา ยอดกตัญญู ค้ำชู ชีวิต ១៨០ เหมือนกันเถิด ส่วนข้าพระองค์จักเลี้ยงพ่อแม่ผู้แก่เฒ่า แล้ว อาศัยอยู่ที่ซอกเขา พระเจ้าข้า” ฝ่ายท่านเศรษฐีรู้ว่าพญาแร้ง พ้นภัยแล้ว ก็ดีใจมาก ตัวท่านเอง ก็นำผ้า

บทความนี้พูดถึงความสำคัญของการมีความกตัญญูกตเวทีต่อบุพการีและครูอาจารย์ โดยชี้ให้เห็นว่าความกตัญญูเป็นคุณธรรมที่ส่งผลดีในชีวิตและสามารถส่งผลต่อชาติต่อไปได้อย่างไม่มีที่สิ้นสุด ความกตัญญูทำให้เกิดความส

ธรระพี ประช สละชีวิตเพื่อฟังธรรม ๒๒๕ การอยู่ครองราชสมบัติโดยปราศจากธรรมะย่อมไม่งามฉันนั้น เมื่อดำริเช่นนี้แล้วรุ่งขึ้นพระองค์ก็ตรัสถามเหล่าอำมาตย์ ข้าราชบริพารว่า “มีใครรู้หรือทรงจำคำสอนของพระสัมมา สั

พระราชาได้ตรัสถามเหล่าอำมาตย์เกี่ยวกับคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า แต่ไม่มีใครสามารถจำได้ พระองค์จึงประกาศรางวัลสำหรับผู้ที่แสดงธรรม จากนั้นตัดสินใจสละราชสมบัติเต็มที่เพื่อค้นหาโมกขธรรม พระองค์ออกผนวชใ

ธรระพี ประช อดทนอย่างมีเป้าหมาย ๒๔๕ เราเกิดมาเพื่อสร้างบารมี การสร้างบารมีเป็นงานที่ แท้จริงของมวลมนุษยชาติ พระบรมโพธิสัตว์ในกาลก่อน ท่านก็ ทำอย่างนี้ คือ สร้างบารมีไปจนกว่าบารมีจะเต็มเปี่ยม ได้บรรลุ

การสร้างบารมีคือภารกิจหลักของมนุษย์ ที่ผ่านการสั่งสมบุญเพื่อเดินทางในวัฏสงสารสู่เป้าหมายสูงสุด พระสัมมาสัมพุทธเจ้าชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของความอดทน โดยเฉพาะในการเผชิญกับคำพูดของผู้อื่น การมีสติปัญญาจะ

3 พระมหาสุวิทย์ วิชเชสโก ป.ธ.๙ คำปรารภ เมื่อกล่าวถึง ศีล มักจะมีคำว่า รักษา นำหน้าอยู่ เสมอ เรื่องของศีลจึงดูเหมือนเป็นเรื่องที่ทำได้ยาก เพราะ ต้องคอยสำรวมรักษา กายและวาจา ด้วยความระมัดระวัง อยู่ตลอดเ

การรักษาศีลมีความสำคัญต่อชีวิต ช่วยป้องกันความชั่วและนำพาความสงบสุข ศีลเป็นรั้วที่ปกป้องชีวิตจากอันตราย ทำให้เข้าใจคุณประโยชน์และอานิสงส์ของการรักษาศีล การห่างจากศีลอาจทำให้ชีวิตไม่รู้จักรสชาติที่ดีงา

22 ศีล...เป็นที่ตั้งแห่งความดีงาม ริษ ศีล ๕ ด้วยเหตุที่มนุษย์มิได้ดำรงชีวิตอยู่อย่างโดดเดี่ยวเพียง ลำพัง หากแต่อยู่ร่วมกันเป็นสังคม มนุษย์จึงมีข้อตกลง ระหว่างกัน ในการที่จะใช้ชีวิตร่วมกันอย่างสันติสุข

ศีล ๕ เป็นข้อกำหนดที่ช่วยให้มนุษย์อยู่ร่วมกันในสังคมอย่างสันติสุข โดยยึดหลักการไม่ฆ่าและไม่เบียดเบียนชีวิตผู้อื่น ทุกชีวิตล้วนมีความรักและหวงแหนชีวิตซึ่งกันและกัน ทำให้เกิดการอยู่ร่วมกันอย่างสันติและส

52 ศีล...เป็นที่ตั้งแห่งความดีงาม เดินเรือแห่งท่าเรือกรุกัจฉะ ในครั้งนั้นพระโพธิสัตว์มีชื่อว่า สุปารก เป็นผู้มีผิวพรรณงดงามดุจดั่งทองคำ ทั้งยังมีบริวาร มากมาย ได้สำเร็จวิชาต้นหน ตั้งแต่มีอายุเพียง ๑๖

ในครั้งหนึ่ง พระโพธิสัตว์ชื่อว่าสุปารกเป็นผู้มีผิวพรรณงดงามและมีความรู้ความสามารถในการเป็นต้นหนของเรือ แม้สุปารกจะต้องเผชิญกับอุปสรรคจากการพิการทางสายตา แต่เขายังคงรักษาศีลและทำงานโดยการตีราคาสิ่งของท

146 ศีล....เป็นที่ตั้งแห่งความดีงาม โย จ วสฺสสติ ทุสฺสีโล อสมาหิโต เอกาห์ ชีวิต เสยฺโย สีลวนฺตสฺส ฌายิโน ชีวิตเพียงวันเดียวของผู้มีศีล มีสมาธิ ยังประเสริฐกว่าชีวิตตั้งร้อยปีของผู้ทุศีล ไร้สมาธิ (๒๕/๒๐

182 ศีล...เป็นที่ตั้งแห่งความดีงาม ศีลภาษิต ในพระไตรปิฎก อปปมตตา สตีมนฺโต สุสีลา โหล ภิกฺขเว สุสมาหิ สงฺกปฺปา สจิตฺตมนุรกฺขถ. (๑๐/๑๐๘) ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย พวกเธอจงเป็นผู้ไม่ประมาท มีสติ มีศีลอัน ดี มี

บทความนี้มุ่งเน้นให้เห็นถึงบทบาทของศีลในพระไตรปิฎกที่เป็นพื้นฐานของความดีงาม โดยมีการเน้นถึงความสำคัญของการมีสติและการรักษาศีลให้ดี เพื่อเป็นแนวทางในการดำเนินชีวิตให้บริสุทธิ์ ความสำคัญของศีลไม่เพียงแ

ข้อคิดความประทับใจ “ความเปลี่ยนแปลง เมื่อได้มาปฏิบัติธรรมครั้งนี้ ทางร่างกาย รู้สึกมีกำลังมากขึ้น อันเนื่องมาจากการได้พักผ่อน (นอนหลับ) อย่างเต็มที่ ทางด้านจิตใจ ทำสมาธิอย่างเต็มที่ รวมถึงได้ โภชนาการ

การปฏิบัติธรรมทำให้รู้สึกถึงสุขภาพทางร่างกายและจิตใจที่ดีขึ้น มีการพักผ่อนที่เพียงพอและได้ทำสมาธิอย่างมีประสิทธิภาพ นอกจากนี้ยังช่วยให้มีการควบคุมอารมณ์และมีความใจเย็นมากขึ้น ผู้เข้าร่วมหลายคนได้รายงา

ความต่อเนื่อง | (ก.พ. ๒๕๓๘) | เป็นที่น่าชื่นชมอย่างยิ่งว่า กว่า ๕,๐๐๐ ชีวิต จาก ๑๒ รุ่น ที่มา ปฏิบัติธรรมในโครงการปฏิบัติธรรมพิเศษนั้น ทุก ๆ ท่านต่างตั้งใจ ปฏิบัติธรรมเจริญภาวนาอย่างเต็มที่ ทั้งๆ ที่ไ

ในปี 2538 โครงการปฏิบัติธรรมพิเศษได้มีผู้เข้าร่วมกว่า 5,000 ชีวิตจาก 12 รุ่น ทุกคนมีความตั้งใจในการปฏิบัติธรรมอย่างเต็มที่ โดยใช้เวลาในห้องประมาณ 4 ชั่วโมงต่อวัน แม้ในเวลานอกเหนือจากนั้นยังประคับประคอ

๒๕๖ เมื่อต้องการความสุขแล้วก็ต้องทำใจให้หยุด นั่นแหละเป็นตัวสุข เป็นตัวสุข แท้ๆ สิ่งอื่นสุขไม่เท่าทั้งนั้น...” สัมผัส “หยุด” กว่า ๙๐ รุ่น กว่า ๗,๐๐๐ ชีวิต ที่ร่วมปฏิบัติธรรม “โครงการ ปฏิบัติธรรมพิเศษส

ความสุขที่แท้จริงเกิดจากการหยุดใจ สิ่งต่างๆ ที่ทำให้เรามีความสุขอาจไม่เท่าการนั่งสมาธิ ผ่านโครงการปฏิบัติธรรมพิเศษที่มีผู้เข้าร่วมมากกว่า 7000 คน มีประสบการณ์ในการเปลี่ยนแปลงชีวิตมีสุขภาพดีขึ้น รักษาศ

๒ ม ง ค ล ที่ ๓ จ ร ร ย์ ป ร ะ พ า ติ พ ร ห ม ชี วิ ต ที่ ประเสริฐ ชีวิต คนเราเกิดมาต้องมีเป้าหมายของชีวิต เพื่อเป็นตัว กําหนดว่า เราจะนําเนินชีวิตไปในทิศทางใด จะได้ฝึกฝน ตนเองไปตามเป้าหมายที่ตั้งไว้

การตั้งเป้าหมายในชีวิตเป็นสิ่งสำคัญที่ทำให้เรารู้ว่าควรดำเนินชีวิตไปในทิศทางไหน การตั้งเป้าหมายที่ถูกต้องจะเป็นพื้นฐานให้เราได้ฝึกฝนตนเองอย่างเหมาะสม ชีวิตที่มีเป้าหมายที่ชัดเจนจะช่วยให้ประสบความสำเร็

ธรรมะเพื่อประช โอกาสแห่งการบรรพชา ๔๗ การปฏิบัติธรรมเป็นสิ่งที่ทรงคุณค่าที่สุด ทั้งต่อตัวเรา และต่อโลก การจะทำให้โลกเข้าถึงยุคแห่งสันติสุขที่แท้จริงได้ ต้องเริ่มต้นจากการปฏิบัติธรรม ทำใจหยุดใจนิ่งอยู่ท

การปฏิบัติธรรมเป็นสิ่งสำคัญที่ช่วยให้เข้าถึงสันติสุขที่แท้จริง ทั้งต่อตนเองและโลกใบนี้ ด้วยการหยุดใจและมุ่งเน้นการปฏิบัติอย่างถูกวิธี ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 เป็นทางเข้าถึงธรรมกาย ซึ่งทุกคนมีอยู่ในตัว ไม

ครั้งหนึ่งใ ง ห นึ่ง ใน ชีวิต ข อ ง ลู ก ผู้ชาย ฆราวาสคับแคบ เป็นทางมาแห่งธุลี บรรพชาเป็นทาง ปลอดโปร่ง การที่บุคคลผู้ครองเรือนจะประพฤติพรหมจรรย์ ให้บริบูรณ์บริสุทธิ์โดยส่วนเดียว ดุจสังข์ขัดไม่ใช่ทำได้

ธีระ ประชา ครั้งหนึ่งในชีวิตของลูกผู้ชาย ๖๐ “บุคคลผู้ครองเรือน จะประพฤติพรหมจรรย์ให้บริสุทธิ์บริบูรณ์ ดุจสังข์ขัด ไม่ใช่ทําได้ง่าย อย่ากระนั้นเลย จึงปลงผมและหนวด นุ่งห่มผ้ากาสายะ ออกบวชเป็นบรรพชิตเถิด

บทความนี้เล่าถึงความตั้งใจของอุบาสกในการบวชและคำสอนจากพระเถระเกี่ยวกับชีวิตพรหมจรรย์ และการดำเนินชีวิตอย่างมีคุณธรรม การเผชิญกับความยากลำบากในการประพฤติพรหมจรรย์และความสำคัญของการตั้งใจบวชเพื่อความรอด

ธรรมะเพื่อประช พระปิณโฑลภารทวาชเถระ (๔) ปักใจเชื่อเสียเลย ตรัสถามต่อว่า “ท่านภารทวาชะ ธรรมดาจิต นี้ย่อมมีสภาพโลเล บางคราวหญิงมีอายุปูนมารดา เราก็รัก บางคราวหญิงรุ่นราวคราวพี่สาว น้องสาว หรือลูกสาว เรา

พระปิณโฑลภารทวาชเถระได้บรรยายถึงวิธีการพิจารณาทางธรรมเพื่อให้ภิกษุหนุ่มสามารถรักษาพรหมจรรย์ได้ตลอดชีวิต โดยการทำความเข้าใจในความไม่สะอาดของร่างกาย และการอบรมจิตและปัญญา ซึ่งช่วยเสริมสร้างความมั่นคงในพ

ธรรมะเพื่อประชา มุ่งสู่โลกุตรธรรม ๒๐๔ สมบัติ ท่านกลับตอบปฏิเสธ แล้วแสดงธรรมเทศนาถวายว่า “ดูกรมหาบพิตร พระองค์ทรงเห็นผลบุญอย่างเดียว ส่วน อาตมภาพเห็นทั้งผลบุญและผลบาปที่สั่งสมไว้ จึงสำรวมระวัง อาตมภาพไ

ในบทสนทนานี้ พระราชาแสดงความเห็นเกี่ยวกับความยินดีในเบญจกามคุณ และพระฤๅษีแนะนำถึงความสำคัญของการไม่เข้าไปพัวพันกับสิ่งที่ไม่เที่ยง เช่น สมบัติ แม้พระราชาจะรู้ว่าควรสละ แต่ยังมีความยินดีอยู่ ท่านจึงได้

ธรรมะเพื่อประช มุ่งสู่โลกุตรธรรม ๒๐๕ ทําความดี โดยให้ความชอบธรรมแก่อาณาประชาราษฎร์ใน ขอบขัณฑสีมา ทรงเป็นผู้มีกมลจิตอันผ่องใส ทำทานกับสมณ พราหมณ์ผู้เป็นเนื้อนาบุญอันเลิศและประพฤติธรรมให้สุจริตเถิด” นอก

บทความนี้พูดถึงการดำเนินชีวิตตามหลักธรรมะกับการทำความดี โดยเฉพาะอย่างยิ่งการให้ความชอบธรรมแก่ประชาราษฎร์ ความสำคัญของการทำทาน และการศึกษาธรรมเพื่อเข้าใจความไม่เที่ยงของชีวิต นอกจากนี้ยังยกตัวอย่างการส